Τίθεται,
λοιπόν, το ερώτημα. Γιατί δεν αξιοποιήθηκε η αξιόμαχη δύναμη των
ανταρτικών σωμάτων του Πόντου;
Αν ληφθεί υπόψη η εκτίμηση του Γερμανού Καραβαγγέλη ότι ήταν 20 χιλιάδες αντάρτες μόνον, και στις 20 Αυγούστου 1922, ο στρατηγός Τρικούπης, όταν πολεμούσε κοντά στο Ούσακ, δεχόταν ξαφνικά μια βοήθεια από δύο μεραρχίες μπαρουτοκαπνισμένων Ποντίων στα μετόπισθεν του εχθρού, δεν θα αναγκαζόταν να παραδώσει ολόκληρο το Β' Σ Σ. Η δύναμη του ήταν δύο στρατηγοί (ο Τρικούπη και ο Διγενής) διοικητές των Α' και Β' Σωμάτων Στρατού, ο διοικητής της 13ης μεραρχίας, 190 αξιωματικοί και 4.400 οπλίτες με έξι ορειβατικά πυροβόλα.
Αν ληφθεί υπόψη η εκτίμηση του Γερμανού Καραβαγγέλη ότι ήταν 20 χιλιάδες αντάρτες μόνον, και στις 20 Αυγούστου 1922, ο στρατηγός Τρικούπης, όταν πολεμούσε κοντά στο Ούσακ, δεχόταν ξαφνικά μια βοήθεια από δύο μεραρχίες μπαρουτοκαπνισμένων Ποντίων στα μετόπισθεν του εχθρού, δεν θα αναγκαζόταν να παραδώσει ολόκληρο το Β' Σ Σ. Η δύναμη του ήταν δύο στρατηγοί (ο Τρικούπη και ο Διγενής) διοικητές των Α' και Β' Σωμάτων Στρατού, ο διοικητής της 13ης μεραρχίας, 190 αξιωματικοί και 4.400 οπλίτες με έξι ορειβατικά πυροβόλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου